"Displaced people in Myanmar have been suffering layer upon layer of injustice over the past decades. Today the situation is as bad as ever. “In Myanmar, people are suffering from the fighting, while the government is also trying to manipulate and divide the displaced people. Some people go back, some remain in the IDP camps. It’s like a hell in the country.” (Internally Displaced Person (IDP) meeting, 13 August 2019, Myitkyina) This is how one IDP, displaced since 2011, recently described the current situation in the north of the country. In both the north and the east of Myanmar, displaced people have been suffering layer upon layer of injustice over the past decades. Today the situation is as bad as ever. Ongoing conflict, militarization and business-oriented mega-projects continue to drive fresh displacements, while keeping those displaced previously from returning to their homes, farms, forests and villages. Since 2010, a raft of national laws and policies has been enacted regarding land, forests, conservation and investment. They do not, however, reflect the needs or the rights of people who have been displaced. There is currently no law that properly addresses the terrible situation confronting displaced people by recognising the right of IDPs and refugees to restitution based on their right to land. Instead, current government policy seems to be encouraging re-allocation of the lands of IDPs and refugees to business interests. Key areas include agriculture, mining, industry, infrastructure and even ecotourism, whether in the pristine islands in the far south or the majestic mountains in the far north......၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ မြန်မာနိုင်ငံ အနယ်နယ်အရပ်ရပ်မှ ပြည်တွင်းနေရပ်စွန့်ခွာ စစ်ဘေးတိမ်းရှောင်ခဲ့သူများနှင့် စစ်ဘေးဒုက္ခသည်များအပြင်၎င်းတို့ကိုအနီးကပ်ပံ့ပိုးကူညီပေးလျက်ရှိသည့်နယ်ခံအဖွဲ့အစည်းများ အတူတကွ စုစည်း၍ ၎င်းတို့၏ နေရပ်ပြန်ရေးနှင့် မူလရပိုင်ခွင့်ပြန်လည်ရရှိရေးဆိုင်ရာ မြေယာကိစ္စရပ်များကို အတူတကွ ဆွေးနွေးအဖြေရာ၍ စည်းရုံးရေးဆိုမည့်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကိုဝိုင်းဝန်ဖော်ဆောင်လာခဲ့ကြပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲဒဏ်သင့်လာခဲ့သည့် နိုင်ငံတစ်ခု၏ ရလဒ်အနေဖြင့် တိုင်းရင်း သားရပ်ရွာအသိုက်အဝန်းပေါင်းများစွာ မူရင်းရပ်ရွာဒေသများကို စွန့်ခွာထွက်ပြေးခဲ့ကြရပြီး မိမိတို့၏ မြေယာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အပါအဝင် လူ့အခွင့်အရေးအားလုံးနီးပါး ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်။ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်အခွင့်အရေးကို အနှစ်သာရရှိရှိဖြင့် အပြည့်အဝအသိအမှတ်ပြုမှုအပါအဝင်IDPs နှင့် Refugees များအတွက်တရားမျှတမှုရှာ ဖွေရာ၌ စိန်ခေါ်မှုအခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့ရလျက်ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုအခက်အခဲများကြောင့် ကချင်၊ ကရင်နီ၊ ကရင်၊ မွန်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ်(၅)ခုမှ ပြည်တွင်းနေရပ်စွန့်ခွာ စစ်ဘေးတိမ်းရှောင်သူများနှင့် စစ်ဘေးဒုက္ခသည်များအပါအဝင်၎င်းတို့ကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးလျက်ရှိသည့် ပြည်တွင်းအရပ်ဖက်အဖွဲ့အစည်း များမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည်အထူးသဖြင့်IDPs နှင့် Refugees များ၏ မြေယာရပိုင်ခွင့်အခွင့်အရေးနှင့် ပတ် သက်၍ ကြုံတွေ့ရလျက်ရှိသည့် စိန်ခေါ်မှုအခက်အခဲများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို အစဉ်တစိုက်ဆွေးနွေးအဖြေ ရှာလာခဲ့ကြပြီး လာမည့်အနာဂတ်၌ မဟာဗျူဟာကျကျ တုန့်ပြန်ဆောင်ရွက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ဆွေးနွေး ဖော်ထုတ်၍ ၂၀၁၉ ခုနှစ် သြဂုန်လ ၂၁ ရက်နေ့၌ ဤသဘောထားကြောညာစာတမ်းကိုထုတ်ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။..."